بهره برداری از تصفیه خانه فاضلاب یک فرآیند مستمر مشاهده، اندازه گیری و تنظیم است. ویژگی های نفوذی می تواند از ساعت به ساعت تغییر کند، در حالی که سیستم های بیولوژیکی ممکن است به چند روز برای پاسخ نیاز داشته باشند.
بنابراین عملیات موفق به شناسایی روندها به جای واکنش به یک نتیجه مجزا بستگی دارد. اپراتورها باید بدانند که چگونه بار نفوذی، هوادهی، شرایط زیست توده، ته نشین شدن، هدر رفتن لجن، تصفیه شیمیایی و قابلیت اطمینان تجهیزات بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند.
28 نکته عملی زیر مهمترین زمینه های عملیات تصفیه خانه فاضلاب را پوشش می دهد.
I. نظارت و کنترل فرآیند
1
یک طرح نمونه گیری منسجم ایجاد کنید
مکان‌های نمونه‌برداری، فرکانس، ظروف و روش‌های تحلیلی باید به وضوح تعریف شوند. نقاط پایش متداول شامل ورودی، خروجی تصفیه اولیه، مخزن هوادهی، زلال ساز ثانویه، لجن برگشتی، لجن زباله و پساب نهایی است.
نمونه گیری نماینده ضروری است. نمونه جمع آوری شده از یک مکان نامناسب ممکن است از نظر فنی نتیجه صحیحی ایجاد کند که به طور دقیق روند درمان را نشان نمی دهد.
2
روندها را رصد کنید، نه اعداد مجزا
یک COD، اکسیژن محلول یا نتیجه ته نشین شدن لجن نمی تواند وضعیت یک سیستم تصفیه فاضلاب را به طور کامل توصیف کند.
قرائت های فعلی را با داده های عملیاتی تاریخی مقایسه کنید.
غلظت ورودی و پساب را مقایسه کنید.
تفاوت بین شیفت ها، دوره های تولید و فصل ها را مرور کنید.
نتایج آزمایشگاهی را همراه با مشاهدات میدانی ارزیابی کنید.
تجزیه و تحلیل روند می تواند یک مشکل در حال توسعه را قبل از اینکه باعث خرابی کیفیت پساب شود، آشکار کند.
3
سوابق عملیاتی کامل را حفظ کنید
اطلاعات عملیاتی مهم باید در یک فرکانس ثابت و در واحدهای استاندارد ثبت شوند.
سرعت جریان، pH، COD یا BOD و جامدات معلق
نیتروژن آمونیاکی، نیتروژن کل و فسفر کل
اکسیژن محلول، MLSS و MLVSS
ته نشینی لجن و عمق پوشش لجن
مصرف مواد شیمیایی و تولید لجن
وضعیت تجهیزات و ساعات کار
بوهای غیرمعمول، رنگ ها، کف، لرزش و شرایط آب و هوایی نیز باید برای عیب یابی بعدی ثبت شوند.
4
ابزارها را به طور منظم کالیبره کنید
آنالایزرهای آنلاین و ابزارهای قابل حمل به دلیل پیری سنسور، رسوب، کابل های آسیب دیده یا کالیبراسیون نادرست به تدریج دقت خود را از دست می دهند.
برنامه های کالیبراسیون و نگهداری باید pH متر، اکسیژن محلول، فلومتر، کدورت متر، ORP متر، سطح لجن سنج و ابزار آزمایشگاهی را پوشش دهد.
خواندن نادرست می تواند خطرناک تر از نداشتن خواندن باشد زیرا ممکن است قابل اعتماد به نظر برسد در حالی که اپراتورها را در جهت اشتباه هدایت می کند.
5
نمونه ها را به درستی حفظ کنید
فعالیت بیولوژیکی، اکسیداسیون، تبخیر و بارش می تواند نمونه های فاضلاب را پس از جمع آوری تغییر دهد. اپراتورها باید از استاندارد تحلیلی قابل اجرا برای انتخاب ظروف، خنک سازی، نگهداری شیمیایی و حداکثر زمان نگهداری پیروی کنند.
هر نمونه باید دارای برچسب نقطه نمونه برداری، تاریخ، زمان و اطلاعات نمونه برداری باشد.
6
قبل از تنظیم فرآیند، نتایج غیرمنتظره را تأیید کنید
هنگامی که نتیجه آزمایش به طور ناگهانی تغییر می کند، ابتدا تعیین کنید که آیا تغییر واقعی است یا خیر.
محل نمونه برداری و روش جمع آوری را بررسی کنید.
بررسی کالیبراسیون ابزار و وضعیت معرف.
فاکتورها و محاسبات رقت را مرور کنید.
تجهیزات و شرایط جریان را بررسی کنید.
تغییرات در تولید بالادستی را بررسی کنید.
از انجام یک تعدیل عمده بر اساس یک اندازه گیری مشکوک خودداری کنید.
II. مدیریت فرآیند لجن فعال
7
PH را در محدوده بیولوژیکی پایدار نگه دارید
اکثر سیستم‌های لجن فعال در شرایط تقریباً خنثی بهترین عملکرد را دارند، اگرچه محدوده بهینه به فاضلاب و جمعیت میکروبی بستگی دارد.
تغییرات سریع pH می تواند فعالیت بیولوژیکی را حتی زمانی که PH نهایی در محدوده عملیاتی نرمال باقی می ماند، مهار کند. در صورت نیاز به اصلاح، مواد شیمیایی باید به تدریج و با اختلاط کافی وارد شوند.
8
از تغییرات ناگهانی دما اجتناب کنید
دما بر فعالیت میکروبی، راندمان انتقال اکسیژن، سرعت واکنش و عملکرد ته نشینی تأثیر می گذارد.
دمای پایین ممکن است حذف آلی و نیتریفیکاسیون را کند کند، در حالی که دمای بالا حلالیت اکسیژن را کاهش می دهد. تغییرات ناگهانی دما معمولاً بیشتر از تغییرات فصلی تدریجی مخرب است.
9
کنترل اکسیژن محلول بر اساس تقاضای واقعی
اکسیژن محلول ناکافی می تواند باعث ایجاد بو، حذف آلی ضعیف، نیتریفیکاسیون ناقص و لجن تیره شود. هوادهی بیش از حد انرژی را هدر می دهد و ممکن است لخته ها را به ذرات کوچکتر تبدیل کند.
بسیاری از سیستم‌های لجن فعال در حدود 1.5-3.0 میلی‌گرم در لیتر DO کار می‌کنند، اما هدف مناسب به بارگذاری آلی، نیازهای حذف آمونیاک، دما، پیکربندی مخزن و نیازهای اختلاط بستگی دارد.
به جای تکیه بر یک نقطه اندازه گیری مناسب، DO را در چندین مکان و عمق اندازه گیری کنید.
10
از MLSS و MLVSS با هم استفاده کنید
MLSS کل مواد جامد معلق در راکتور بیولوژیکی را نشان می دهد، در حالی که MLVSS تخمینی از کسر آلی آنها را ارائه می دهد.
مقدار بالای MLSS همیشه نشان دهنده مقدار زیادی از زیست توده فعال نیست. جامدات غیر آلی و بی اثر ممکن است به خصوص در کارخانه های دریافت کننده فاضلاب صنعتی انباشته شوند.
11
آزمایش‌های تسویه‌پذیری منظم را انجام دهید
یک تست ته نشینی 30 دقیقه ای یک مشاهده روزانه ساده اما ارزشمند است. سرعت ته نشینی، حجم ته نشینی، شفافیت مایع رویی، ساختار لخته، لجن شناور و لخته پین را ثبت کنید.
منحنی ته نشینی بصری ممکن است تغییرات بیولوژیکی را قبل از غیرعادی شدن نتیجه عددی نهایی نشان دهد.
12
شاخص حجم لجن را دنبال کنید
شاخص حجم لجن معمولاً برای ارزیابی ویژگی های ته نشینی لجن فعال استفاده می شود.
SVI = حجم لجن ته نشین شده 30 دقیقه ÷ غلظت MLSS
SVI را به عنوان یک روند ارزیابی کنید. افزایش مقدار ممکن است نشان دهنده افزایش حجم باشد، در حالی که یک مقدار غیرمعمول پایین ممکن است با مواد جامد معدنی متراکم یا لجن متراکم و قدیمی همراه باشد. هیچ SVI ایده آل جهانی برای هر گیاه وجود ندارد.
13
نسبت غذا به میکروارگانیسم را کنترل کنید
نسبت F/M بار آلی زیست تخریب پذیر ورودی را با زیست توده موجود برای تصفیه آن مقایسه می کند.
نسبت F/M بالا ممکن است باعث مصرف سریع اکسیژن، رشد پراکنده، ته نشینی ضعیف و COD با پساب بالا شود. نسبت کم ممکن است لجن قدیمی، درون زا و جامدات معلق ریز تولید کند.
جریان، غلظت آلی، حجم هوادهی مخزن و MLVSS باید همیشه با هم در نظر گرفته شوند.
14
مدیریت زمان نگهداری لجن
زمان ماند لجن بر سن زیست توده و ترکیب میکروبی تأثیر می گذارد. SRT ناکافی ممکن است موجودات نیتریفیک کننده با رشد آهسته را از بین ببرد، در حالی که SRT بیش از حد می تواند تنفس درون زا، مواد جامد ریز و نیاز هوادهی را افزایش دهد.
هدر رفتن لجن باید بر اساس موجودی جامدات و روند فرآیند باشد تا قضاوت بصری.
15
نسبت مواد مغذی را به عنوان یک نقطه شروع در نظر بگیرید
نسبت BOD به نیتروژن به فسفر تقریباً 100:5:1 اغلب به عنوان مرجع اولیه برای تصفیه بیولوژیکی هوازی استفاده می شود.
نباید به عنوان یک فرمول دوز ثابت در نظر گرفته شود. نیازهای واقعی به محتوای آلی زیست تخریب پذیر، بازده زیست توده، غلظت مواد مغذی موجود، اهداف تصفیه و سن لجن بستگی دارد.
16
زیست توده را در طول راه اندازی سازگار کنید
در طول راه اندازی یا بازیابی پس از یک خاموشی طولانی مدت، بارگیری فاضلاب باید به تدریج افزایش یابد.
لجن بذر مناسب را معرفی کنید.
هوادهی و اختلاط کافی را حفظ کنید.
بار فاضلاب را به صورت مرحله ای افزایش دهید.
PH، DO، ته نشین شدن، COD و حذف آمونیاک را کنترل کنید.
از بارهای شوک سمی یا با مقاومت بالا اجتناب کنید.
17
فوم را قبل از استفاده از درمان تشخیص دهید
فوم ممکن است از سورفکتانت ها، زیست توده کم، سن بیش از حد لجن، میکروارگانیسم های رشته ای، هوادهی بالا یا تغییرات ناگهانی نفوذی ایجاد شود.
فوم سفید سبک و ناپایدار ممکن است در هنگام راه اندازی یا شرایط کم زیست توده ظاهر شود.
فوم قهوه ای ضخیم و پایدار ممکن است با افزایش سن لجن یا ارگانیسم های رشته ای مرتبط باشد.
فوم ناگهانی با بوی شیمیایی ممکن است نشان دهنده ترشح غیرطبیعی صنعتی باشد.
یک کف زدای مناسب ممکن است کنترل موقتی را فراهم کند، اما منبع اصلی همچنان باید بررسی شود.
18
به حجم دهی لجن به صورت سیستماتیک پاسخ دهید
حجیم شدن لجن را نباید تنها با افزایش دوز شیمیایی حل کرد.
توزیع اکسیژن محلول و بارگذاری آلی را بررسی کنید.
تعادل مواد مغذی، pH و قلیائیت را ارزیابی کنید.
وجود سولفید، نفوذ سپتیک یا ترکیبات سمی را بررسی کنید.
بررسی سن لجن، جریان برگشتی و عملکرد منطقه انتخابگر.
در صورت وجود از معاینه میکروسکوپی استفاده کنید.
19
بهینه سازی جریان لجن فعال برگشتی
نرخ ناکافی لجن برگشتی ممکن است اجازه دهد جامدات در زلال ساز ثانویه تجمع کنند. نرخ بیش از حد می تواند بار هیدرولیکی را افزایش داده و عملکرد شفاف کننده را کاهش دهد.
تنظیمات باید عمق پوشش لجن، ویژگی های ته نشینی، جریان ورودی و غلظت جامدات مخزن هوادهی را در نظر بگیرند.
20
لجن زباله به طور مداوم
هدر رفتن نامنظم لجن می تواند تغییرات زیادی در سن لجن و پایداری بیولوژیکی ایجاد کند.
زمان نگهداری لجن هدف را حفظ کنید.
جلوگیری از تجمع غیر ضروری مواد جامد
تثبیت تقاضای اکسیژن و عملکرد ته نشینی.
هدر رفت را با ظرفیت آبگیری لجن هماهنگ کنید.
پس از یک تعدیل عمده، قبل از تغییر متغیر مهم دیگر، زمان کافی برای واکنش سیستم بیولوژیکی در نظر بگیرید.
III. تجهیزات و عملیات واحد
21
صفحه نمایش ها و تجهیزات حذف گریت را بازرسی کنید
صفحه نمایش مسدود شده می تواند باعث سیل بالادست، جریان ناهموار و آسیب به تجهیزات شود. شن انباشته شده حجم موثر مخزن را کاهش می دهد و سایش پمپ ها و خطوط لوله را افزایش می دهد.
سطوح دیفرانسیل صفحه نمایش، مکانیسم های تمیز کردن، نوار نقاله ها، پمپ های شن، فرکانس حذف زباله، بو و شرایط خانه داری را بررسی کنید.
22
از پمپ ها در برابر جریان خشک و انسداد محافظت کنید
قبل از راه اندازی پمپ، موقعیت سوپاپ، سطح مایع، وضعیت پرایمینگ، منبع تغذیه و چرخش آزاد را بررسی کنید.
در حین کار، جریان، فشار، جریان موتور، ارتعاش، نویز، دما و نشتی را کنترل کنید. تغییرات ناگهانی ممکن است نشان دهنده انسداد، کاویتاسیون، آسیب یاتاقان یا موقعیت نادرست دریچه باشد.
23
دمنده ها و تجهیزات هوادهی را نگهداری کنید
هوادهی اغلب یکی از بزرگترین مصرف کنندگان انرژی در یک تصفیه خانه فاضلاب است.
فیلترهای هوا، روغن کاری و کشش تسمه را بررسی کنید.
دما، جریان، فشار و جریان هوا بلبرینگ را کنترل کنید.
ارتعاش یا سر و صدای غیر طبیعی را فورا بررسی کنید.
مخازن هوادهی را برای توزیع ناهموار حباب بررسی کنید.
حباب های ناهموار یا DO کم موضعی ممکن است نشان دهنده مسدود یا آسیب دیده دیفیوزر باشد.
24
نظارت بر عملکرد شفاف کننده ثانویه
یک زلال ساز ثانویه باید جامدات بیولوژیکی را جدا کند، در حالی که لجن ته نشین شده را برمی گرداند و پساب شفاف را تخلیه می کند.
عمق پوشش لجن و جامدات سطحی را پایش کنید.
شفافیت پساب و تمیزی سرریز را بررسی کنید.
عملیات خراش و لکه برداری را بررسی کنید.
توزیع هیدرولیک و جریان لجن برگشتی را بررسی کنید.
افزایش لجن ممکن است در نتیجه نیترات زدایی باشد. پساب ابری ممکن است ناشی از اضافه بار هیدرولیکی، تشکیل لخته ضعیف یا مشکلات ته نشینی بیولوژیکی باشد.
25
از روش‌های استاندارد راه‌اندازی و خاموش کردن استفاده کنید
تجهیزات نباید فقط از روی حافظه شروع یا متوقف شوند. رویه های کتبی باید موقعیت سوپاپ، سطوح مایع، روانکاری، منبع الکتریکی، اینترلاک ها، آلارم ها، جهت چرخش و آمادگی پایین دست را تایید کنند.
پس از تعمیر و نگهداری، قبل از راه‌اندازی مجدد تجهیزات، بررسی کنید که ابزارها، تکیه‌گاه‌های موقت و اجزای قطع‌شده حذف یا بازیابی شده‌اند.
IV. تصفیه شیمیایی و آبگیری لجن
26
بهینه سازی دوز شیمیایی با آزمایش های شیشه ای
دوز شیمیایی باید به شرایط واقعی فاضلاب پاسخ دهد نه اینکه در طول سال ثابت بماند.
انواع محصول و دوزهای مختلف را با هم مقایسه کنید.
توالی دوز و pH را ارزیابی کنید.
اندازه لخته، قدرت و سرعت ته نشینی را رعایت کنید.
شفافیت مایع رویی و تولید لجن را بررسی کنید.
هزینه کلی درمان را به جای قیمت مواد شیمیایی به تنهایی مقایسه کنید.
در سیستم های انعقاد و لخته سازی، ماده منعقد کننده به طور معمول نیاز به پراکندگی سریع و کامل دارد. سپس لخته‌ساز تحت شرایط اختلاط ملایم‌تر وارد می‌شود تا لخته‌های بزرگ‌تر بدون شکستن آنها ساخته شود.
بسته به فاضلاب، PAC، ACH، PolyDADMAC، پلی آمین یا یک عامل رنگ‌زدایی آب ممکن است در طول پیش تصفیه ارزیابی شوند. پلی آکریل آمید سپس می تواند تشکیل لخته را تقویت کرده و جداسازی جامد-مایع را بهبود بخشد.
انتخاب محصول، pH و توالی دوز باید همیشه با فاضلاب واقعی تأیید شود.
27
محلول های پلیمری را به درستی آماده کنید
تهیه نادرست پلیمر یکی از دلایل شایع لخته سازی ضعیف یا ناسازگار است.
از آب آماده سازی تمیز استفاده کنید.
برای جلوگیری از چشم ماهی، پلیمر پودر را به آرامی اضافه کنید.
از ریختن تمام پودر در یک مکان خودداری کنید.
اختلاط کافی را بدون برش بیش از حد فراهم کنید.
زمان هیدراتاسیون و بلوغ کافی را در نظر بگیرید.
مخازن آماده سازی، پمپ ها و خطوط لوله را تمیز نگه دارید.
توزیع یک محلول کاری رقیق نسبت به پلیمر غلیظ آسان تر است. غلظت مناسب و زمان بلوغ به درجه محصول و تجهیزات دوز بستگی دارد.
28
کل سیستم آبگیری لجن را ارزیابی کنید
عملکرد ضعیف آبگیری همیشه ناشی از پلیمر نیست. سیستم تهویه و آبگیری کامل باید ارزیابی شود.
غلظت خوراک لجن و شرایط بیولوژیکی
سن لجن و pH
نوع پلیمر، دوز و آماده سازی محلول
شدت اختلاط و زمان لخته سازی
بارگذاری تجهیزات و شرایط مکانیکی
جامدات کیک، توان عملیاتی و جذب مواد جامد
شفافیت را فیلتر یا متمرکز کنید
بهترین پلیمر لزوما پلیمری نیست که بزرگترین لخته قابل مشاهده را ایجاد کند. انتخاب باید خشکی کیک، جذب مواد جامد، توان عملیاتی، مصرف پلیمر و کل هزینه عملیاتی را در نظر بگیرد.
توالی عیب یابی عملی
عملکرد پایدار از کنترل فرآیند هماهنگ به جای تنظیمات مجزا ناشی می شود. هنگامی که یک مشکل درمانی رخ می دهد، دنباله زیر می تواند به اپراتورها کمک کند تا علت آن را به طور موثرتری شناسایی کنند.
01اطمینان حاصل کنید که نتیجه تحلیلی دقیق است.
02روندهای تأثیرگذار و عملیاتی را بررسی کنید.
03تجهیزات، جریان و شرایط مخزن را بررسی کنید.
04شاخص های فرآیند بیولوژیکی را ارزیابی کنید.
05آزمایشات آزمایشگاهی یا شیشه ای کنترل شده را انجام دهید.
06فقط یک متغیر اصلی را در یک زمان تغییر دهید.
07قبل از انجام تنظیمات دیگر، پاسخ را ضبط کنید.
08عملکرد را در شرایط واقعی کارخانه تأیید کنید.
اصل عملیاتی مهم
سیستم های بیولوژیکی معمولاً کندتر از سیستم های تصفیه شیمیایی پاسخ می دهند. از انجام چندین تنظیم عمده در یک دوره کوتاه خودداری کنید زیرا اثرات ترکیبی ممکن است شناسایی علت واقعی مشکل را دشوار کند.
سوالات متداول
1. یک تصفیه خانه فاضلاب باید هر روز چه پارامترهایی را پایش کند؟
نظارت روزانه معمولاً شامل جریان، pH، اکسیژن محلول، COD یا BOD، مواد جامد معلق، آمونیاک، MLSS، عملکرد ته نشینی لجن، عمق پوشش لجن و مصرف مواد شیمیایی است. برنامه نظارت دقیق به فرآیند درمان و نیازهای تخلیه بستگی دارد.
2. سطح اکسیژن محلول ایده آل در مخزن هوادهی چقدر است؟
بسیاری از سیستم های لجن فعال تقریباً 1.5-3.0 میلی گرم در لیتر کار می کنند، اما هیچ هدف جهانی وجود ندارد. سطح صحیح DO به بارگیری آلی، حذف آمونیاک، دما، پیکربندی مخزن و الزامات اختلاط بستگی دارد.
3. چرا لجن فعال ضعیف ته نشین می شود؟
علل احتمالی عبارتند از: اکسیژن ناکافی، رشد رشته ای، عدم تعادل مواد مغذی، بارگذاری شوک، سن نامناسب لجن، پساب سمی، اضافه بار هیدرولیکی یا تشکیل لخته بیولوژیکی ضعیف. چندین شاخص باید قبل از انتخاب اقدام اصلاحی ارزیابی شوند.
4. چرا وقتی جریان فاضلاب ثابت می ماند، تقاضای مواد شیمیایی تغییر می کند؟
جریان تنها یکی از عوامل موثر بر مصرف مواد شیمیایی است. کدورت، رنگ، pH، قلیاییت، مواد جامد معلق، مواد آلی محلول، دما و شرایط تولید بالادست ممکن است حتی زمانی که جریان هیدرولیک ثابت بماند تغییر کند.
5. آیا PAC و PAM باید همزمان اضافه شوند؟
آنها معمولاً در مراحل جداگانه اضافه می شوند. PAC برای بی ثبات کردن ذرات معلق و کلوئیدی نیاز به اختلاط سریع دارد. متعاقباً PAM تحت شرایط اختلاط ملایم‌تر برای ایجاد و حفظ لخته‌های بزرگ‌تر اضافه می‌شود. توالی بهینه باید از طریق آزمایش شیشه تایید شود.
6. چگونه می توان عملکرد آبگیری لجن را بهبود بخشید؟
بررسی غلظت خوراک، سن لجن، نوع پلیمر، آماده سازی پلیمر، دوز، اختلاط، بارگیری تجهیزات و شرایط مکانیکی. عملکرد باید با خشکی کیک، جذب مواد جامد، توان عملیاتی و هزینه کل درمان به جای اندازه لخته به تنهایی ارزیابی شود.
محدوده های عملیاتی ذکر شده در این مقاله مراجع کلی هستند. محدودیت‌های عملیاتی نهایی و برنامه‌های شیمیایی باید با توجه به طراحی کارخانه، مجوز تخلیه، کتابچه راهنمای تجهیزات، ویژگی‌های فاضلاب و آزمایش‌های خاص سایت تعیین شوند.
پیام شما باید بین 20 تا 3000 کاراکتر باشد!
english
français
Deutsch
Italiano
Русский
Español
português
Nederlandse
ελληνικά
日本語
한국
العربية
हिन्दी
Türkçe
indonesia
tiếng Việt
ไทย
বাংলা
فارسی
polski
